Izložba ‘Dan vredan veka’ u povodu stogodišnjice stvaranja Kraljevine SHS, zapravo prve Jugoslavije, postavljena je u Palači Srbije, reprezentativnoj beogradskoj građevini i simbolu SFRJ, koju su 1947. projektirali zagrebački arhitekti Vladimir Potočnjak, Anton Urlich, Zlatko Nejman i Dragica Perak, a aktualnom izložbom dominiraju radovi brojnih hrvatskih umjetnika

Historijski promašaj i zabluda, kobna greška, san generacija 19. stoljeća, jubilej bez slavljenika, bila je bolja i od čuvara i od rušitelja…

Tim riječima se u Srbiji opisuje Jugoslavija, u povodu 100. godišnjice formiranja zajedničke države Južnih Slavena, čije je stvaranje kralj Aleksandar Karađorđević proglasio u Beogradu 1. prosinca 1918. godine.

Država Srbija je proteklih tjedana nastojala spektakularno obilježiti 100-godišnjicu pobjede u Prvom svjetskom ratu, podsjećanjem na više od 1,2 milijuna umrlih, gubitak 28 posto stanovništva, fascinantnu pobjedu na Solunskom frontu…

Pročitajte više u novom broju Nacionala…

Komentiraj

PREKOALEKSANDAR KOKOVIĆ
Podijeli objavu
Prethodni članakPremijerno prikazan film o Petru Hercegu Tomiću, junaku Pearl Harboura
Sljedeći članakBožinović sudjelovao na kongresu CDU-a, čestitao Kramp-Karrenbauer
Rođen sam u Beogradu 1959. godine. Diplomirao na Fakultetu političkih nauka. U novinarstvu od maja 1986. godine, kada sam se zaposlio u Tanjugu, gde sam radio gotovo deceniju, a u novinskoj agenciji FoNet sam od njenog osnivanja 1994. godine. Od kad sam u ovom zanatu, za mnoge novinare u Srbiji sam čuo da rade "za Službu". Koliko mi je poznato, samo smo pokojni Slavko Ćuruvija i ja radili "u Službi". U Službi državne bezbednosti Saveznog sekretarijata za unutrašnje poslove sam proveo tri meseca - februar, mart i april 1986. godine. To mi je bilo prvo zaposlenje. Otac i tašta su udružili snage da bi mi našli posao - on je bio pukovnik u vojsci, ona je radila u Interpolu. Bilo je glupo očekivati da će mi naći radno mesto u biblioteci ili filharmoniji. Vrhunac u novinarstvu sam dostigao posle NATO bombardovanja Srbije 1999. godine, kada sam počeo da radim kao fikser za londonski The Guardian. Tokom dva i po meseca bombardovanja sam u FoNetu primio 225 nemačkih maraka. Rory Carroll iz The Guardiana mi je plaćao 150 maraka dnevno. Posle samoubilačkih avionskih napada na Svetski trgovački centar u Njujorku 11. septembra 2011. su zapadni mediji prestali da se interesuju za Srbiju i Balkan, pa sam izgubio dodatni posao fiksera. Osama Bin Laden mi je oteo mnogo novca. Da sam ga sreo na ulici, šutnuo bih ga u međunožje. Za Nacional sam počeo da pišem krajem 1996. godine, posle čega je usledila trogodišnja pauza. Nacional me reaktivirao posle ubistva Željka Ražnatovića Arkana u januaru 2000.